Her su kuyusunun bir hikâyesi vardır; çoğu, susuzlukla başlar. Kurak bir toprağın üzerine kurulmuş, suyun kilometrelerce uzakta olduğu bir köy düşünün. Sabahın ilk ışıklarıyla başlayan gün, çoğu zaman suya doğru atılan ilk adımla açılır.

Bu yolculuğu çoğunlukla kadınlar ve çocuklar üstlenir. Omuzlarda taşınan kaplar, saatler süren yürüyüşler ve çoğu zaman temizliğinden emin olunamayan bir su... Bu döngü yalnızca yorgunluk değil; hastalık riski, eğitimden çalınan saatler ve tükenen bir emek demektir.

Bir kuyunun açılışı ise sabırlı bir sürecin ürünüdür. Önce bölgenin su kaynakları incelenir, en uygun nokta belirlenir. Ardından sondaj çalışması başlar. Ve bir an gelir; toprağın derinliklerinden su yüzeye ulaşır. O ilk damlaların görünmesi, çoğu zaman bütün bir köyün sevinçle toplandığı bir andır.

Suyun köye gelmesiyle her şey değişir. Çocuklar artık su taşımak yerine okula gidebilir. Temiz suya erişim, salgın hastalıkların önüne geçer. Kuyunun etrafı zamanla bir buluşma noktasına, bir hayatın yeniden kurulduğu bir meydana dönüşür. Bir damla su, bazen bütün bir topluluğun geleceğini yeniden yazar.

İşte bu yüzden su kuyusu, arkası kesilmeyen bir hayrın en güzel örneklerinden biridir. O kuyudan içilen her yudum, alınan her abdest, sulanan her toprak; vesile olana ulaşan bir sadaka-i cariyedir. Bir kuyu, açılmasına ön ayak olanın adını yıllarca yaşatır.

Bayraktar Derneği olarak açtığımız her kuyuyu belgeler, sürecini bağışçılarımızla paylaşırız. Çünkü biliyoruz ki bir su kuyusu yalnızca bir yapı değil; damladan hayata uzanan bir hikâyedir. Ve bu hikâyenin en güzel yanı, onu birlikte yazıyor olmamızdır.